لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

بندر انزلی دومین شهر پرجمعیت استان گیلان، با جمعیتی حدود یکصدهزار نفر به صورت خطی در طول حدود 15 کیلومتر از سمت شمال به دریای خزر و از جنوب به تالاب انزلی محدود می شود و آبراهه ای که ارتباط دریا و تالاب را برقرار می سازد شهر را به دو قسمت شرقی (غازیان) و غربی (انزلی) تقسیم نموده است. پیشروی آب دریای خزر و به تبع آن تالاب انزلی از دو سو در دهه اخیر خسارات فراوانی را بر شهر وارد ساخته است. به طوری که شورایعالی شهر سازی و معماری ایران را بر آن داشت که برای حل این مشکل به چاره اندیشی بپردازد. نهایتا مقرر شد که خط تراز 24 - متر (ارتفاع از سطح آبهای آزاد) به عنوان لبه دریا محسوب و هر گونه ساخت و سازی ورای این روقم به جز تاسیسات سبک و موقت ممنوع اعلام گردد. بر اساس این مصوبه مقرر شده تاسیسات زیر بنایی حیاتی شهر در رقوم بالای 22- متر احداث و به کاربری های مسکونی و سایر خدمات وابسته تا رقوم 24 - متر اجازه ساخت و ساز داده شود.بر این اساس حدود 50 درصد از سطح شهر بندر انزلی رقوم ناامن تلقی و نزدیک به 29 هزار جمعیت ساکن در آن بایستی به نقاط امن انتقال داده شوند. با توجه به مصوبه فوق، که بر اساس سیاست کلی برخورد با مساله پیشروی آب دریای خزر اتخاذ گردیده بود وهمینطور با توجه به هدف حفظ و احیای تالاب انزلی، توجه به ملاحظات زیست محیطی در منطقه و بالاخره موضوع توریسم که از عمده ترین درآمد شهر می باشد و همچنین موضوع ایجاد منطقه ویژه اقتصادی بندر انزلی، به نظر می رسد تجدید نظر در طرحهای جامع و تفصیلی بندر انزلی امری ضروری و اجتناب ناپذیر باشد.

«راهبرد توسعه خوشه ای» یکی از الگوهای موفق سازمان ‏دهی «بنگاه‏ های کوچک و متوسط» است که قریب به سه دهه بیشترین نقش را در «توسعه منطقه ای» کشورهای مختلف ایفا نموده است. این مفهوم اولین بار تحت عنوان «تئوری خوشه صنعتی» توسط مایکل پورتر در سال 1990 از دانشگاه‏ هاروارد تعریف و منتشر شد. محققان و پژوهشگران بعد از وی، تئوری خوشه را در بخش ‏ها و فعالیت ‏های مختلف از صنایع با تکنولوژی بالا گرفته تا محصولات جنگلی و زیربخش‏ های خدمات از جمله گردشگری به کار گرفتند. این مقاله ابتدا به بررسی مبانی و چارچوب نظری خوشه گردشگری پرداخته و با مبنا قرار دادن «مشخصه ‏های چهارگانه خوشه»، یعنی «تمرکز جغرافیایی»، «تمرکز بخشی»، «روابط همکاری» و «چالش ‏ها و فرصت‏ های مشترک» کسب و کارهای گردشگری به امکان سنجی خوشه گردشگری در شهرستان بندر انزلی پرداخته است. روش تحقیق اسنادی و میدانی بوده است. از فنون «نسبت های مکانی» و «ماتریس همکاری» به ترتیب برای «تحلیل تمرکز جغرافیایی و بخشی» و «روابط همکاری بین واحدهای کسب و کار» و از «پرسشنامه و فرم ‏های مخصوص مصاحبه» برای تحلیل چالش ‏ها و فرصت ‏های مشترک کسب و کارها بهره گرفته شده است. یافته ‏ها نشان می ‏دهد اقتصاد بخش گردشگری در شهرستان بندر انزلی «پایه» بوده و از نسبت مکانی 1.02 برخوردار است، کسب و کارها دارای چالش ‏ها و فرصت‏ های مشترک بوده اما روابط همکاری بین بنگاهی و بین صنفی نسبتا ضعیف است. در پایان «نقشه خوشه‏» شناسایی شده ترسیم و راهبردهایی بر مبنای شرایط فعلی و فرصت ‏های آتی برای توسعه خوشه گردشگری ارایه شده است.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

در قرن بیست و یکم رشد فناوری های نوین در همه حوزه ها به ویژه گردشگری یک امر اجتناب ناپذیر است. ازاین رو ایجاد زیرساخت های گردشگری هوشمند در کنار پتانسیل های بالقوه و بالفعل یک نیاز اساسی محسوب می شود. بندر انزلی نیز، به عنوان یکی از مهم ترین بندرها شمالی کشور و استان گیلان، قابلیت بالایی را در زمینه گردشگری طبیعی دارا می باشد. اینکه نگرش جامعه میزبان و مهمان به ایجاد یک دهکده گردشگری هوشمند در این بندر چگونه است؛ از دغدغه های اصلی این پژوهش بوده و لذا در این مقاله سعی شده است به صورت ویژه نیازسنجی ایجاد دهکده گردشگری هوشمند در بندر انزلی پرداخته شود. نوع تحقیق حاضر بر اساس هدف تحقیق، کاربردی و بر اساس مدل باتلر موردبررسی قرارگرفته است. در این پژوهش به منظور نیازسنجی ایجاد گردشگری به صورت هوشمند، داده ها بر اساس آمار رسمی ارایه سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان و نتایج پرسشنامه آماده سازی شده و پس ازآنجام تحلیل بر اساس شاخص های هوشمند سازی و گردشگری با بهره گیری از سنجش پایداری پرسکات آلن نهایی شده است. نتایج حاصله حاکی از آن است که با توجه به داده های پرسشنامه ای میزان رضایت از فعالیت گردشگری با ارزش 64/0 در مدل باتلر به میزان زیاد و در طبقه بندی پرسکات آلن در سطح پایداری بالقوه است. گویه میزان آشنایی با گردشگری هوشمند، با ارزش 27/0 در مدل باتلر به میزان کم و در طبقه بندی پرسکات آلن در سطح ناپایداری بالقوه است. گویه زیرساخت های سایبری در حوزه گردشگری، با ارزش 16/0 در مدل باتلر به میزان زیاد و در طبقه بندی پرسکات آلن در سطح ناپایدار است و درنهایت در شرایط کنونی نیاز گردشگری هوشمند در مرحله نیمه چرخه حیات و در حال گذار به مرحله تثبیت و بلوغ است که در شرایط پساکرونایی نیز نیاز آن بیشتر احساس می شود.